Keşke durumun iyiye gittiğini söyleyebilseydim; ama maalesef gitmiyor...

Dan ve Hampo ağızlarında diğer ucu birer kutu kolaya yerleştirilmiş olan kamışlar, çatılmış kaşlarla birbirlerine bakıyor, yaklaşık bir saat kadar önceki yıkımı, düşünmek bile istemedikleri savaş sahnesini düşünüyorlardı. İkisi de hayatları tehlikede değilken ciddi olarak kendilerini savaşa veremediklerine karar vermişti. Nerit ise ikisinin arasında, masanın diğer tarafında oturuyor, onca zamandır kahkahalar atarak daha da çok sinir bozmaktan başka bir işe yaramıyordu. Bir an sonra sinirli bakışmalar hızla ona döndü ve sinirli tehditler dudaktan dökülmeye başladı.

İnsanlar ne kadar beceriksiz, işe yaramaz olurlarsa olsunlar; zorda kaldıklarında daha becerikli ve başarılı olabilirler...

Hampo yaka paça dışarıya doğru atılmış, peşinden kapıdan fırlayan Dan’de “Bunu ödeyeceksin!” diye bağrınarak onu takip etmişti. Peşlerinden de bezmiş, sıkıntılı bir Nerit geliyordu. “O bizim hayatımızı kurtardı Dan!” diye ona dert anlatmaya çalışıyordu.

Esmer genç adam hızla arkasını döndü ve “Bu işi burada noktalayacağız Dan!” dedi. Eli, beline astığı, dün Nami ile alışveriş yaparken ve cebindeki az bir miktar parayı da sonuna kadar bitirirken araya sıkıştırarak BayMoor’dan aldığı Dvd çantasına ve birkaç Dvd’ye gitti.

Sabahın ilk ışıkları yüzüme vururken ve gözlerimi sıcacık, yumuşacık yatağımda açarken her şeyin bir rüya, korkunç bir kâbus olduğunu düşünmeden edemedim ve ister istemez bir üzüntü duydum. Tamamen sıradan olan hayatıma sıra dışı bir şeyler katan böyle bir gücün aslında var olmadığını düşününce kalbimde bir sızı hissettim. Her ne kadar beni ve çevremdeki herkesi büyük bir çıkmaza, bir ölüm kalım savaşına sokuyor olsa da sanki bu benim bir özelliğim gibiydi. Aslında var olmayan, tamamen hayal gücü ile yaratılmış şeyleri gerçek dünyaya çekmek ve var etmek…

Nerit zorlukla nefes alıp vererek kendisine saldırmakta olan Yatsu’nun önüne geçmiş onların rakibinin kendisi olduğunu bu nedenle onu koruyacağını söyleyen esmer adama bakıyordu. Karşısına dikilen yeni rakip karşısında Yatsu’da gerilemişti ve belikli yeni, gücü en az kendisininki kadar dolu olan rakibine karşı aklından planlar yapıyordu.

“Ki… Kimsin sen?” diye sordu zorlukla Nerit.

Crusnik Nerit sol elinde tuttuğu Dvd çantasını askısından beline asarak sağ elinde zorlukla kaldırdığı orağı iki eli ile sıkıca kavradı ve dengesini sağladı. Sanki bu silahı nasıl kullanacağını doğuştan biliyor gibiydi.

Karşısında, elinde katana ile beklemekte olan adam bir kahkaha patlatarak “Crusnik demek?” dedi. “Seviyesi kaç?”

Sırıtan Nerit “%75” dedi. “Zor bir karar olmadı, silah ve şeklimin uyumuma bakacak olursak arkadaşım Danle birlikte aynı şeyi, eşsiz bir müziğin uyumu gibi düşünmüşüz.” Üzerinden salınan cüppesi ve elindeki orağın uyumu, gözlerinde ki Abel vari gözlükleri ile eşsiz bir uyum sergiliyordu.

“Uzun zamandır bir Ruh Savaşçısı ile karşılaşmamıştım!” dedi adam. “Ruh Savaşçıları öyle pek sık görünmez ve genellikle kaybettikleri bir savaştan, bizzat kendileri dövüştükleri için sağ çıkamazlar. Ruh Uyandırıcılar gibi değiliz…”

Bir an elini tutan kızına bakan Nana bir an sonra kızının elini bıraktı ve sanki büyülenmişçesine sokağın köşesine doğru ilerledi. Hayatı boyunca hiç doğru düzgün bilgisayar kullanmamış olmasına rağmen peşinde kendisine “Anne!” diye bağırarak koşuşturan kızını neredeyse hiç duymayarak bir internet kafeye daldı ve kapıda bir an durarak “Kapıda bekle kızım, anne birazdan dönecek!” dedi. Ardından ekledi “Japonya’da on sekiz yaşından küçüklerin internet kafelere girmesi yasak olmasa da sen kapıda beni bekle!”

Hepsi onlar için bir ilizyondan ibaretti sanki. Rakipleri olan Ruh Uyandırıcı, Hell Girl’ün Nerit’i alarak Cephiro’nun duvarında açılan bir yarıktan içeriye götürdüğünü görmüşlerdi. Ama aslında Nerit ve Dan için bu böyle değildi. Dan etrafında dönüp duran onlarca olayın içerisinden geçmiş ve aslında tüm bu olaylar olurken şaşkınlıktan ve belki de korkudan hiç yerinden kıpırdamamış, gökyüzünde uçan adanın tam ortasında, düşman tarafın arasında oturmakta olan Nerit’i alarak eski konumuna doğru ilerlemişti. O anda Nerit’i kurtarmak ve Ruh Uyandırıcıyı durdurmak için her şeyi yapmış, ruhunda saklı olan dört seviyenin tamamını kullanmış, kendini tüketmişti.

Peki ya tüm bunlar olurken etrafta neler oluyordu? Ruh Uyandırıcı, onun çağırımı olan Kenpachi ve Yachiru ve karşılarında durmakta olan Hell Girl Enma ve onunla Dan sayesinde anlaşma yapan Nana Komatsu arasında neler dönüyordu?

“Nerit!” Dan başını eğerek rafların arkasında biraz olsun gizlenmeye çalıştı. “Senden bir şey isteyebilir miyim?” Ne yapacağını biliyordu. Kesinlikle biliyordu…

Onun bu garip duruşundan şüphelenen Nerit “Ne oldu Dan?” diye sordu. “Her zaman isteyebileceğini biliyorsun.”

Dan yutkundu ve “Biliyorsun,” dedi. “Eğer ki bir aksilik olmasaydı, elimden gelseydi o dvd’leri sana verir, sana hediye ederdim.”